"Pamiętnik z Powstania Warszawskiego" Mirona Białoszewskiego. Autor czekał 23 lata , aby opisać powstanie. Jak sam twierdził": " Przez dwadzieścia lat ten temat mnie gniótł". W przeciwieństwie do wielu swoich rówieśników z pokolenia Kolumbów nie walczył. W jego relacji brak patosu, heroicznej walki i atmosfery wojennej przygody.
"Obłęd'44" Piotra Zychowicza. Udowadnia, że dycyzja o wybuchu Powstania Warszawskiego była błędem. Zdaniem autora ten bohaterski zryw ostatecznie okazał się najlepszym prezentem , jaki mógł sobie wymarzyć Stalin.
"Powstanie Warszawskie" Hannsa von Krannhalsa. Po raz pierwszy Powstanie Warszawskie widziane
z niemieckiej perspektywy 5 sierpnia 1944 roku SS-Gruppenführer Heinz Reinefarth, „rzeźnik Woli”, zadzwonił do sztabu 9. Armii z dramatycznym meldunkiem, że kończy mu się amunicja. Tego dnia rozstrzelał już 10 000 warszawiaków. Te i inne szokujące kulisy masakry ludności cywilnej zostały ujawnione dzięki Hannsowi von Krannhalsowi, który dotarł do liczących 7000 stron dzienników wojennych jednostek niemieckich tłumiących Powstanie Warszawskie.
„Powstanie ’44” Normana Daviesa. Książka, napisana przy udziale kilkunastu współpracowników, jest bogatym zbiorem informacji malujących szerokie tło powstania oraz wstrząsających świadectw naocznych świadków
i uczestników wydarzeń, łącznie z relacjami żołnierzy niemieckich. Sprzedana w nakładzie kilkuset tysięcy egzemplarzy.
„Dziewczyny z powstania” Anny Herbich. Godzina „W” zastała kobiety w codziennych sytuacjach. Walczyły wszystkie, każda na swój sposób. Ratowały rannych, chroniły swoje dzieci, chwyciły za broń. 63 dni heroicznej bitwy widziane oczami kobiet, które przeżyły.
„Chłopak z Warszawy” Andrzeja Borowca. Właśnie skończył 16 lat i ocalał z powstania. W dwóch lewych butach i lamowanym aksamitem smokingu, kulejąc, wmaszerował do niemieckiego obozu jenieckiego. Trzy tygodnie wcześniej został dwukrotnie ranny. W obozie opatrzył go wzięty do niewoli brytyjski lekarz.
„Tu mówi powstańcza Warszawa”… Dni Powstania w audycjach Polskiego Radia i w dokumentach niemieckich Macieja Józefa Kwiatkowskiego. Napisał ją biorący udział w Powstaniu, 23-letni wówczas „Kopański” – późniejszy historyk radia Maciej Józef Kwiatkowski. Nie jest to opowieść fabularna, a kalendarium wydarzeń, starające się przedstawić Powstanie w jak najszerszym kontekście. Na blisko siedmiuset stronach mamy tu spojrzenie ze strony polskiej – autor przytacza zachowane audycje Polskiego Radia emitowane na antenie „Błyskawicy” – jak i niemieckiej. W ramach tego ostatniego prezentowane są fragmenty dzienników wojskowych, zapisy rozmów telefonicznych oraz meldunki i rozkazy. Całość uzupełniają niesamowite wspomnienia radiowców, którzy przywołują miejsca i sytuacje z okresu Powstania.
„Powstanie Warszawskie” Władysława Bartoszewskiego. Fundamentalna praca, opisująca Powstanie Warszawskie, złożona z tekstów Władysława Bartoszewskiego, ukazujących się w latach 1944-2006. Precyzyjnie udokumentowana, wyjątkowej wartości opowieść o "ofiarnym i solidarnym działaniu, męstwie i głębokim przywiązaniu do wolności" Polaków. Teksty prof. Bartoszewskiego, powstałe na przestrzeni kilkudziesięciu lat, opracował Andrzej Kunert. Biogramy uczestników, dokumenty, szczegółowe kalendarium oraz mapy wielkoformatowe i fotografie przygotował Zygmunt Walkowski.
„Dzieci ’44. Prawdziwe historie dzieci w powstańczej Warszawie” Jerzego Mireckiego. Zebrany przez powstańca zbiór 50 wspomnień dzieci i relacji o dzieciach z powstania.
„Fajna ferajna” Moniki Kowaleczko-Szumowskiej. Wzruszające, barwne i niepozbawione humoru wspomnienia dzieci z Powstania Warszawskiego, dla młodych czytelników.
„Łączniczki” Wiktora Krajewskiego i Marii Fredro - Bonieckiej. Dziewięć niezwykłych, wzruszających, a często szokujących opowieści kobiet, które jako 14-15-letnie łączniczki lub sanitariuszki uczestniczyły w powstaniu warszawskim. Warszawianki, panienki z dobrych domów, uczennice dobrych szkół, patriotki zaangażowane
w konspirację AK i Szarych Szeregów, córki lekarzy, profesorów, przedsiębiorców, właśnie wkraczały w młodość. Czas powstania je ukształtował i teraz, po ponad 70 latach, wciąż żyją wydarzeniami z sierpnia 1944 roku.
„Armia podziemna” Tadeusz Bora – Komorowskiego. Generał dywizji Tadeusz Komorowski "Bór" był dowódcą Armii Krajowej od lipca 1943 r. aż do chwili upadku Powstania Warszawskiego, jeńcem oflagów niemieckich, uwolniony przez aliantów z obozu w Markt Pongau w Tyrolu udał się do Londynu. Tam podjął obowiązki Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych. Po rozwiązaniu przez Anglików regularnych formacji Wojska Polskiego na Zachodzie stanął na czele Rządu RP na uchodźstwie jako premier i funkcję tę pełnił od 21 lipca 1947 r. do 7 kwietnia 1949 r. Niniejsza książka została napisana w roku 1945 i była przeznaczona dla czytelników obcych, których zapoznać miała z dziejami polskiego podziemia i udziałem Polski we wspólnym wysiłku wojennym Sprzymierzonych.
„Powstanie Warszawskie. Historia dla najmłodszych” Joanny i Jarosława Szarków. Autorzy bardzo skrupulatnie opisali przebieg powstania warszawskiego, życie cywilów i żołnierzy oraz rolę, którą w tych wydarzeniach odgrywali młodzi harcerze. Książki z serii "Kocham Polskę" to propozycja dla rodziców, którzy swoim pociechom chcą przekazać wiedzę o Polsce, jej historii, tradycji, bohaterach, ważnych wydarzeniach i miejscach, którzy chcą zaszczepić w nich zalążki patriotyzmu i miłości do swojego kraju.
